De 5 belangrijkste diersoorten in de energietransitie

Bijgewerkt: mrt 26

Volg Transitiepaden nu ook op LinkedIn en ontvang regelmatig inspirerende artikelen en berichten.




De energietransitie is een complex gebeuren waarin vooral de samenwerking tussen alle verschillende stakeholders het belangrijkst is. Dit praten over stakeholders voelt voor mij alleen wat koud en afstandelijk. Regelmatig beeld ik me dan ook al die stakeholders als verschillende diersoorten in. Een stuk persoonlijker en grappig om ze zo met elkaar te vergelijken. In dit artikel neem ik je graag mee in de wonderlijke wereld van het energietransitie dierenrijk. Voor iedere diersoort benoem ik hun natuurlijke vijanden, vrienden en eindig ik met wat dierentips ;).


1. De hydra – de gemeente



Een meerkoppig monster voor een meerkoppige energietransitie. De hydra is als regiehouder van de energietransitie een diersoort die iedereen erbij wil hebben, maar tegelijkertijd op afstand wil houden. Al die koppen maken het soms lastig tot een goed gesprek met de juiste kop te komen. Dit is voor de hydra zelf ook lastig, soms zijn er zoveel koppen bijgekomen dat de taakverdeling tussen de koppen niet helemaal helder meer is. De hydra mag dan wel intimiderend overkomen, maar niets is minder waar. Hercules had het fout, de koppen van de hydra zijn niet gevaarlijk, maar essentieel om al die geluiden in de energietransitie samen te brengen.

Natuurlijke vrienden: Het mag dan weliswaar botsen, maar de hydra is vrienden met alle diersoorten in de energietransitie.

Natuurlijke vijanden: De grootste vijand van de hydra is de hydra zelf. Al die koppen tot één besluit laten komen is een enorme opgave. Bovendien helpt het niet dat de hydra soms moet wachten op beslissingen van de moeder alle hydra’s: de Rijksoverheid.

Dierentip: De hydra mag leren niet altijd zelf alles op te willen lossen. Een regierol in de energietransitie betekent niet dat je kop overal tussen moet komen. Het ruimte laten aan andere partijen kan helpen meer voor elkaar te krijgen.


2. De melkkoe – de woningcorporatie



Een melkkoe om te starten met de energietransitie. De melkkoe wordt bij ieder overleg betrokken en voor haar weides zijn al 10 bestemmingen bedacht. Alleen heeft er iemand nagedacht wat de kalfjes (huurders) vinden van al deze aandacht voor duurzame weides? Kunnen we nog wel op dezelfde weide blijven wonen en is het betaalbaar? Voor de melkkoe is de energietransitie een belangrijk onderwerp, maar laten we eerlijk zijn, de afgelopen jaren is wel heel veel van de melkomzet ingezet voor alles behalve de weides. Koeien mogen dan wel overkomen als een rustige en grote groep, maar grote weides betekent nog niet dat het geld aan de grassprieten groeit.

Natuurlijke vrienden: Andere melkkoeien zijn geen echte concurrenten maar worden wel goed in de gaten gehouden. Overleg en verschil van inzicht over hoe we de weides moeten onderhouden bestaat zeker, maar puntje bij paaltje zoeken koeien elkaar op.

Natuurlijke vijanden: De hydra is geen échte vijand, maar wekt wel frustratie op. Iedere kop heeft weer een hand vol vragen over de weides. De koe vraagt zich wel eens af of die koppen elkaar überhaupt kennen en of er begrip is hoe complex het is de weide goed te onderhouden.

Dierentip: De melkkoe mag leren zichzelf slimmer te positioneren. De prestatieafspraken met de hydra zijn ook bedoeld eigen doelen te verwezenlijken. Voor veel spelers in de energietransitie is de melkkoe een complexe speler. Uitleggen waarom je welke keuzes hebt gemaakt voor de wei kan geen kwaad. 


3. De kogelvis – de vereniging van eigenaren (VvE)



Een delicatesse die niet zonder risico’s is. De kogelvis lijkt een kleine speler in de energietransitie. We horen er weinig over, in het Klimaatakkoord krijgt deze groep nauwelijks de aandacht. Toch valt maar liefst 10% van de woningen onder het domein van de kogelvis. In grote steden zoals Amsterdam en Rotterdam schiet dit aantal zelfs naar 40-50%. Zonder de kogelvis kunnen we energietransitie op onze buik schrijven.

Alleen die stekels, die zijn best eng. Voor marktpartijen is de kogelvis vaak een delicatesse die overgeslagen wordt. Liever inzetten op een mierenhoop (particulieren) of een melkkoe (woningcorporatie). Alleen al die bestuurders en beheerders van kogelvissen hebben best ideeën hoe beter om te gaan met die stekels. Het begint met wat meer waardering voor de kogelvis, vooral de kleinere (VvE’s onder de 10 appartementen). Hier valt nog een wereld te winnen.

Natuurlijke vrienden: De hydra weet niet altijd wat ze aan moet met al die kogelvissen. Voor kogelvissen een kans duidelijk aan te geven wat de behoefte is. In meerdere gemeenten zijn er inmiddels partijen die expertise hebben opgebouwd met kogelvissen, bijvoorbeeld: VvE010 in Rotterdam, VvE-balie in Den Haag en de Economic Board in Utrecht.

Natuurlijke vijanden: Sommige kogelvissen werken in één gebouw samen (gespikkeld bezit) met melkkoeien. Dit geeft soms spanning, omdat beide een andere doelgroep bedienen. 

Dierentip: Kogelvissen mogen leren meer van elkaar te leren. Er zwemmen inmiddels een hoop duurzame kogelvissen rond, wat zijn hun tips?


4. De leeuw – de marktpartij



De koning van de energietransitie. De verwachtingen zijn enorm van de leeuw, met zijn innovaties komen we er wel in de energietransitie. Het moet allemaal goedkoper, sneller en gemakkelijker. Hiervoor moet de leeuw jagen, maar dit gebeurt selectief. Die grote verwachtingen kosten ook energie. Voor iedere prooi moet er ook een hoop verteerd worden. Een leeuw jaagt het liefst op grote prooien, de melkkoe en de grote mierenhoop (particulieren) komen dan eerder op één te staan dan die versnipperde groepjes kogelvissen.

Natuurlijke vrienden: De leeuw zoekt strategische vriendschappen op met de hydra waar mogelijk en de melkkoe. Er is kracht in aantallen.

Natuurlijke vijanden: De leeuw wil graag werken met de kogelvis, maar is bang voor de stekels. Vaak gaat er een hele tijd overheen voordat de kogelvis heeft vergaderd en besloten te investeren. Aangezien de leeuw tot 20 uur per dag kan slapen moet jagen selectief gebeuren.

Dierentip: De leeuw mag leren creatief om te gaan met kogelvissen en mieren. Het verenigen van deze partijen, zodat het de jacht van de leeuw waard is, daar ligt een kans.


5. De mier – de particulier



Sterker en groter dan die eruitziet. De energietransitie bestaat uit miljoenen mieren met elk hun mening en interesses. Veel aandacht gaat uit naar deze groep, regelmatig staat er een mier op de voorpagina van een grote krant. In de participatietrajecten van de hydra wordt veel over deze groep gesproken. De grote wens van veel spelers in de energietransitie is de mieren op een mierenhoop te vegen. We hebben schaal en standaardisatie nodig om al die mierenhuizen te verduurzamen.

Natuurlijke vrienden: De mier kijkt ondanks alle verbeterpunten op tegen de hydra. De informatie van de hydra wordt gezien als onafhankelijk. Er spelen nog wel een hoop vragen bij de mier, het gaat immers om zijn mooie huis.

Natuurlijke vijanden: Veel mieren werken samen onder een kogelvis (VvE). Alleen lang niet alle mieren kunnen dit waarderen: ‘’Het is toch mijn mierenhoop, waarom moet ik samen beslissen?’’. 

Dierentip: De mier mag leren dat niet alles kan gaan op zijn manier. Als mier samenwerken als hoop is dan misschien wel niet precies wat je wilt, maar zo komen we allemaal een stap verder.


Tot welke diersoort behoor jij en herken je je in dit verhaal? Of laat weten welke diersoort of dierentip er nog tussen mag ;)!


Volg Transitiepaden nu ook op LinkedIn en ontvang regelmatig inspirerende artikelen en berichten.

44 keer bekeken

© 2020 By Transitiepaden

  • LinkedIn